13 augustus 2009

Die morgen was het dan zover. Binnen enkele uren zou ons gezinnetje net dat beetje groter zijn.

Voordat het onze beurt was, moest er eerst nog een tweeling op de wereld gezet worden, en nog een ander kindje. Het was dus de minuten aftellen tot ze Tamara kwamen halen. Omdat er geen verpleegsters genoeg waren, kreeg Tim de eer om Tamara mee naar boven te brengen. Een laatste kus, en dan namen ze Tamara mee naar het operatiekwartier. Tim moest beneden nog even wachten tot ook hij naar boven mocht gaan.

We hadden dit natuurlijk allemaal al eens meegemaakt, maar het blijft een speciale ervaring. Het ging er iets gemoedelijker aan toe dan bij Louise (Wat normaal is, vermits er deze keer geen bloeding aan vooraf ging).

Tim mocht - volledig in doktersoutfit- plaatsnemen op ee nkrukje naast Tamara’s hoofd, terwijl er achter het doek allemaal bloederige ingrepen plaatsvonden. Tamara was, net zoals bij Louise, hevig aan het trillen van de emoties, maar kon wel lachen met Tim zijn bijdehande grapjes. Het was druk in het operatiekwartier, want er waren enkele stagairs aanwezig.

Na een tiental minuutjes voelde je de spanning toenemen rond de tafel. Tim kon het niet meer houden, en stond recht om beter te kunnen kijken. De gyneacoloog vroeg of het wel ging (de vader van de vorige keizersnede was onwel geworden), maar dit was iets dat Tim voor geen geld van de wereld wou missen.

En dan was het zover. Tamara vroeg aan Tim wat hij kon zien. Het antwoord was: “Een hoofdje! euh nee, een poep! Of wacht, ‘t is een beentje!
Na een handige draaibeweging van de gynaecoloog kwam heel het lijfje uit de keizersnede, en kwam er een pracht van een baby te voorschijn. Een knipje door de navelstreng, en een kreetje van emotie. Dan werd er bevestigd dat het om een jongen ging, en werd hij naar de verzorgingstafel gebracht.

Alles was in orde, Quinten slaagde glansrijk voor alle tests die een pasgeborene moet ondergaan. Tim mocht nog tien minuutjes naast Tamara gaan zitten met Quinten op zijn schoot, zodat ook de mama even kon genieten van haar nieuwe spruit.

Daarna mocht de papa met zijn zoon naar beneden gaan, om hem te laten opmeten, en te laten wegen (51,5cm ; 3150g). De papa moest zijn t-shirt uitdoen, en zijn zoontje dicht tegen hem aanleggen, zodat hij lekker warm werd gehouden door de lichaamswarmte van zijn verwekker (skin to skin).